Hoorn werd in de 17e eeuw groot, vooral dankzij de moedernegotie.
Dit is een historische term voor de lucratieve Oostzeehandel in graan en hout. Deze handel vormde vanaf de late Middeleeuwen de economische basis voor de rijkdom in de Gouden Eeuw.

Door de gunstige ligging aan zee groeide Hoorn uit tot een bloeiende havenplaats met een periode van grote welvaart. In deze havenstad bevonden zich verschillende scheepswerven. In die tijd werd ook het fluitschip ontwikkeld. Dit scheepstype werd zo populair dat er duizenden zijn gebouwd, niet alleen in Hoorn. Het groeide uit tot hét vrachtschip van de Gouden Eeuw.

Er moet in Hoorn een grote groep scheepsambachtslieden hebben gewoond. Een deel van hen hield zich bezig met het vervaardigen van ornamenten voor schepen, zoals ook de Spiegel van een Fluitschip en zij werkten waarschijnlijk ook aan geveldecoraties. Helaas zijn de namen van deze vaklieden verloren gegaan.
De naam van de man die het eerste fluitschip liet bouwen is wél bekend: Pieter Jansz. Liorne.

Ondersteuning en advies voor de compositie en snijwerk van atelier  Reudenroos te Enkhuizen